Mama lor de ospatari
In weekend am fost in orasul natal la Buzau. Si cum eu sunt mai conservator de felul meu, am decis sa ma duc tot in locurile in care ma duceam si cand eram in liceu. Si unde sa mananc o pizza in alta parte decat la Junior. Ma pun frumos la terasa, imi aprind o tigare si astept, si astept si astept si vine intr-un sfarsit un ospatar cu meniul.
- Stiu deja ce comand. O De La Casa mica, un nestea si un SHAKERATO. (Shakerato asta e un fel de ness frappe, fara cine stie ce de nebunii de ingrediente (ness, lapte, frisca si gheata sfaramata/macinata).
- Shakerato nu avem ca nu avem gheata!
Cum frate sa nu ai in tot Juniorul un amarat de cub de gheata?
Trec peste, mananc pizza, beau nestiu’ si revin a doua zi sa beau si eu un cico, ca deh, nu aveam ce sa fac.
Si pe langa cico imi statea gandul la Shakerato. Reproduc discutia si apoi va las pe voi sa trageti concluziile:
-Salut. Vreau si eu un Green Apple si un Shakerato!
- Ăăă… si stramba oarecum din nas nepricepand la ce ma refer.
- Uite e aici pe meniu, sau nu aveti iar gheata?
- Ăăă, pai ăăă, nu, adica…da sa vad. Deci iti aduc un green apple si un shake-d-ăsta!